انسان سالم، جامعه سالم و زندگی سالم هدف توسعه پایدار است. آسیب‌ها و ناهنجاریهای اجتماعی امروزه از جمله مسایل مهم و اساسی جامعه در حال گذار ما به شمار می روند. پیامدهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و امنیتی آسیب‌های اجتماعی بسیار گسترده است. آمارهای نه چندان زیبنده، بیانگر این واقعیت تلخ جامعه امروزی ماست.


یكی از پایدارترین راه‌های جلوگیری از مفاسد، انحرافات و ناهنجاری‌های رفتاری و سالم‌سازی محیط و زندگی اجتماعی توسعه ورزش و همگانی كردن آن است. توسعه ورزش و تربیت بدنی به عنوان اقدام اساسی برای تأمین و تربیت سرمایه انسانی سالم و تندرست یك وظیفه ملی است. عمومی سازی ورزش زیربنای سالم‌سازی انسان و جامعه می‌باشد. چرا كه تربیت بدنی بخش مهمی از تعلیم و تربیت است كه از طریق حركات و فعالیت‌های جسمانی قانونمند، هدفمند و علمی فرآیند تكمیلی رشد را در همه ابعاد وجودی انسان فراهم می‌سازد و موجب بروز خلاقیت‌‌ها و شكوفایی استعدادها می‌گردد.


باید توجه داشت عملكرد انسان سالم است كه زندگی سالم و جامعه سالم را فراهم می‌آورد. مدل عملكرد انسان از سه عنصر محیط، فعالیت و انسان تشكیل می‌شود، انسان و وضعیت و شرایط عمومی او پیچیده‌ترین عنصر در مدل عملكرد می‌باشد.


حال باید دید انسان چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد تا هم عملكرد را سامان‌دهی كند و هم محیط زندگی و توسعه پایدار را سازگار نماید و در خدمت بگیرد. اگر به فرهنگ عمومی خود رجوع كنیم مقوله‌های معنی‌دار و جالبی پیدا خواهیم کرد كه در گذشته مطرح گردیده ولی نهادینه نشده است، از آن جمله، عقل سالم در بدن سالم می باشد. اگر باور می‌داشتیم كه عقل سالم در بدن سالم است و انسان عاقل عنصر اصلی فعالیت‌های اجتماعی است در مدت ۱۲ سال تحصیل تا دیپلم و ۱۶ سال تا لیسانس چه بدن‌های سالم با عقل‌های سالم می‌توانستیم تربیت كنیم، افسوس که نه معلم ورزش و نه نمره ورزش جایگاهی در تحصیل و سالم‌سازی نیروی انسانی پیدا نكرد.


متأسفانه امروزه با شكل‌گیری مدارس انتفاعی و غیردولتی به رغم افزایش بسیار بالای شهریه‌ها، فضای کافی و مناسب برای ورزش و تربیت بدنی ایجاد نشده و اغلب خانه‌های مسكونی به مدارس تبدیل شد‌ه‌اند كه برای حرکت و فعالیت جسمانی از فضایی مناسب برخوردار نیستند. از طرفی جامعه ما امروز به قدری افراد را گرفتار مسائل روزمره کرده كه فرصت هر گونه تفریح و نشاط و شادی حقیقی از افراد گرفته شده و یا افراد خود، خود را گرفتار كرده است. به بیان دیگر امروز مردم ما به قدری در خود فرو رفته‌اند كه به تنها چیزی كه فكر نمی‌كنند سلامت جسم و جان و شادی و نشاط فردی و اجتماعی است. ‌ورزش و تربیت بدنی مقوله‌ای نشاط‌آور برای عموم مردم است. نیروهای نهفته جوانان را به شیوه‌ای مناسب تخلیه می‌كند و برای میان سالان و سالخوردگان یك ضرورت اجتناب‌ناپذیر است.


شهرداری‌ها و سازمان تربیت بدنی برابر تكالیف قانونی مكلف و موظف‌اند محیط‌های مناسب، ارزان و رایگان و قابل دسترس برای ورزش مردم فراهم سازند. حال باید دید منابع لازم برای این تسهیلات چگونه باید تأمین شود. برنامه سوم و چهارم توسعه همه دستگاه‌های دولتی را مکلف کرده تا حداقل یك درصد (1%) از كل بودجه خود اعم از جاری،‌ عمرانی و اختصاصی را صرف گسترش فضاها و توسعه ورزش نمایند، بر اساس برآوردها در سال 1386 نصف این مبلغ بالغ بر یك هزار میلیارد تومان می گردیده است.


چنانچه مسوولان دستگاه‌های اجرایی عقل سالم را در بدن سالم عامل اصلی بهره‌وری و توسعه بدانند با استفاده از این اختیار، انقلابی در تربیت بدنی ایجاد می‌شود و چقدر از كشیده شدن جوانان به انواع و اقسام مفاسد اجتماعی جلوگیری می‌شود. امروز جامعه ما هزینه سنگینی برای كاهش تقاضا برای مصرف مواد مخدر تحمل می‌كند و چه خانواده‌هایی كه جوانان‌شان در دام اعتیاد و انواع انحرافات گرفتار نبوده و چه جوانانی كه از دست نمی‌روند و چه هزینه¬های سنگین که پرداخت نمی گردد؟ اگر چه فرصت‌های بسیار خوبی از دست رفته، حداقل امروز باور كنیم عقل سالم در بدن سالم است.


بدن با ورزش و بهداشت سالم می‌شود و سالم می‌ماند و عقلانیت بدن‌های سالم امروز در جوامع قطار توسعه را سرعت می‌دهند. فهم و درك، مهارت و خلاقیت، كارآفرینی و بهره‌وری، توانمندی و ظرفیت‌‌های ذهنی، تحقیق و پژوهش، جسارت و اعتماد به نفس، آینده نگری و برنامه‌ریزی و بلوغ فكری و تحرك، همه و همه ماحصل عقل‌های سالم و بدن‌‌های سالم است. ورزش و تربیت بدنی این توان را دارند هم فرصت سازی كنند و هم جلوی انحرافات و مفاسد و نشاط‌های مجازی خانمان‌سوز را بگیرند و هم در هزینه‌های كلان كشور صرفه‌جویی ایجاد نمایند.


به این امید كه همگی و خصوصاً مسوولین عزیز به این باور برسند که باید اولویت اول جامعه تربیت بدنی باشد